Ο Νίκος Βουρλιώτης φωτογραφήθηκε για το περιοδικό «ΕΓΩ! Weekly» και μίλησε για τα δύσκολα παιδικά χρόνια του. αλλά και την πορεία του στη hip hop σκηνή της χώρας.
Πώς βιώνεις την επιτυχία των είκοσι χρόνων καριέρας;
Είμαι πολύ χαρούμενος που οι Goin Through αφορούν το κοινό τους τόσο πολλά χρόνια, από την άλλη μας έχει βάλει ένα σύστημα σε μια διαδικασία να απολογούμαστε για το οτιδήποτε. Είτε επειδή είμαστε επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουμε, είτε επειδή έχουμε προβολή, είτε γιατί βγάλαμε χρήματα από τη δουλειά μας και οδηγούμε ένα καλό αυτοκίνητο. Είναι ένα συστημικό κόλπο ώστε να νιώθουμε όλοι υπεύθυνοι για κάποια πράγματα που συμβαίνουν.
Είμαι πολύ χαρούμενος που οι Goin Through αφορούν το κοινό τους τόσο πολλά χρόνια, από την άλλη μας έχει βάλει ένα σύστημα σε μια διαδικασία να απολογούμαστε για το οτιδήποτε. Είτε επειδή είμαστε επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουμε, είτε επειδή έχουμε προβολή, είτε γιατί βγάλαμε χρήματα από τη δουλειά μας και οδηγούμε ένα καλό αυτοκίνητο. Είναι ένα συστημικό κόλπο ώστε να νιώθουμε όλοι υπεύθυνοι για κάποια πράγματα που συμβαίνουν.
Μπορείς, ζώντας αξιοπρεπώς, να μιλάς ακόμη για «το εργοστάσιο στην Θηβών» ή να γράφεις για όσα θέλει να ακούει ο κόσμος;
Όλοι μας ξεκινήσαμε από κάπου. Εγώ τη βίωσα αυτήν τη γειτονιά. Το 1998 έμενα στα προσφυγικά.
Όλοι μας ξεκινήσαμε από κάπου. Εγώ τη βίωσα αυτήν τη γειτονιά. Το 1998 έμενα στα προσφυγικά.
Τα τραγούδια σου έχουν έντονο πολιτικό λόγο.
Όλοι έχουμε πολιτικό λόγο στη ζωή μας, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε.
Όλοι έχουμε πολιτικό λόγο στη ζωή μας, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε.
Προσπάθησαν ποτέ να σε εμποδίσουν να πεις τη γνώμη σου;
Φυσικά. Είμαι στη μαύρη λίστα επειδή έχω άποψη. Ακόμη είμαι ανεπιθύμητος για κάποια μέσα.
Φυσικά. Είμαι στη μαύρη λίστα επειδή έχω άποψη. Ακόμη είμαι ανεπιθύμητος για κάποια μέσα.
Έχεις ηρεμήσει σε σχέση με παλιότερα;
Έχω μεγαλώσει. Έγινα σαράντα τεσσάρων. Έλεγα, θυμάμαι, στον παππού μου κάποτε «Ο μπαμπάς και η μαμά σκοτώνονται και μαλώνουν. Δεν σε απασχολεί;» «Οι μεγάλοι πόνοι είναι βουβοί», μου απαντούσε.
Έχω μεγαλώσει. Έγινα σαράντα τεσσάρων. Έλεγα, θυμάμαι, στον παππού μου κάποτε «Ο μπαμπάς και η μαμά σκοτώνονται και μαλώνουν. Δεν σε απασχολεί;» «Οι μεγάλοι πόνοι είναι βουβοί», μου απαντούσε.
Σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου;
Τώρα πια ναι. Πλέον ψάχνω να βρω το καλύτερο για τον εαυτό μου.
Τώρα πια ναι. Πλέον ψάχνω να βρω το καλύτερο για τον εαυτό μου.
Του είχες κάνει κακό στο παρελθόν;
Ναι, βέβαια. Καταρχήν έκανα σχέσεις «ό,τι να ’ναι». Ήμουν φτερό στον άνεμο.
Ναι, βέβαια. Καταρχήν έκανα σχέσεις «ό,τι να ’ναι». Ήμουν φτερό στον άνεμο.
Έψαχνες επιβεβαίωση;
Μπορεί να ήταν από ανάγκη για επιβεβαίωση μέχρι απλή περιέργεια.
Μπορεί να ήταν από ανάγκη για επιβεβαίωση μέχρι απλή περιέργεια.
Έχεις δοκιμάσει ποτέ ναρκωτικά;
Τριάντα χρονών κάπνισα ένα τσιγαριλίκι. Δεν μου άρεσε.
Τριάντα χρονών κάπνισα ένα τσιγαριλίκι. Δεν μου άρεσε.
Τι θα σε βγάλει από τα ρούχα σου;
Πια δεν αφήνω τίποτα να με βγάλει. Προσπαθώ να πάω στην άκρη και να δω το έργο από μακριά. Παλιότερα αρπαζόμουν με το παραμικρό. Μεγάλωσα και σε μια γειτονιά που ήταν σκληρή. Είχαμε μόνο τσαντίρια στην περιοχή.
Πια δεν αφήνω τίποτα να με βγάλει. Προσπαθώ να πάω στην άκρη και να δω το έργο από μακριά. Παλιότερα αρπαζόμουν με το παραμικρό. Μεγάλωσα και σε μια γειτονιά που ήταν σκληρή. Είχαμε μόνο τσαντίρια στην περιοχή.
Έχεις δει ποτέ όπλο;
Ναι. Μπροστά στα μούτρα μου.
Ναι. Μπροστά στα μούτρα μου.
Και είχες φύλακα άγγελο;
Αν είχα φύλακα άγγελο, δεν θα το έβλεπα καν.
Αν είχα φύλακα άγγελο, δεν θα το έβλεπα καν.
Ένα πράγμα που χαρακτηρίζει τους νέους είναι ότι βράζει το αίμα τους. Ως πιτσιρικάς, είχες αίσθηση του κινδύνου;
Χωρίς να θέλω να φτιάξω έναν καινούργιο κανόνα ζωής, μπορώ να ερμηνεύσω τα πράγματα μέσα από τις εμπειρίες μου. Τότε ήμασταν πιτσιρίκια στην Αγία Βαρβάρα και το πιο μακριά που είχαμε φτάσει ήταν το Πασαλιμάνι. Πηγαίναμε Κηφισιά να δούμε πολιτισμό και ξαναγυρίζαμε στο τσαντίρι. Έτσι νιώθαμε ισχυροί.
Χωρίς να θέλω να φτιάξω έναν καινούργιο κανόνα ζωής, μπορώ να ερμηνεύσω τα πράγματα μέσα από τις εμπειρίες μου. Τότε ήμασταν πιτσιρίκια στην Αγία Βαρβάρα και το πιο μακριά που είχαμε φτάσει ήταν το Πασαλιμάνι. Πηγαίναμε Κηφισιά να δούμε πολιτισμό και ξαναγυρίζαμε στο τσαντίρι. Έτσι νιώθαμε ισχυροί.
Ήσουν από εκείνους που άνοιξαν την αυλαία στην ελληνική ραπ σκηνή. Έγινε η καριέρα σου και λίγο τυχαία;
Μπορεί και ναι. Όταν ξεκινούσαμε, υπήρχαν ήδη οι Active Member και κάποια άλλα συγκροτήματα. Ο καθένας έκανε αυτό που ταίριαζε στην αισθητική του, την πολιτική του αντίληψη ή τη στρατηγική του. Εγώ διαχώρισα από την αρχή τον εαυτό μου σε σχέση με το υπόλοιπο hip hop. Οι ιδέες μου παρουσιάζονται καλύτερα μέσα από το hip hop. Δεν είμαι τραγουδιστής. Πάντα ήμουν «καρεκλάς». Αυτό για μένα όμως ήταν μετάλλιο. Ήταν τιμητικό. Από μικρός άκουγα μαύρη μουσική. Από εκεί το εξέλιξα στο hip hop.
Μπορεί και ναι. Όταν ξεκινούσαμε, υπήρχαν ήδη οι Active Member και κάποια άλλα συγκροτήματα. Ο καθένας έκανε αυτό που ταίριαζε στην αισθητική του, την πολιτική του αντίληψη ή τη στρατηγική του. Εγώ διαχώρισα από την αρχή τον εαυτό μου σε σχέση με το υπόλοιπο hip hop. Οι ιδέες μου παρουσιάζονται καλύτερα μέσα από το hip hop. Δεν είμαι τραγουδιστής. Πάντα ήμουν «καρεκλάς». Αυτό για μένα όμως ήταν μετάλλιο. Ήταν τιμητικό. Από μικρός άκουγα μαύρη μουσική. Από εκεί το εξέλιξα στο hip hop.
Kάνεις όντως rap ή παίζεις με τις λέξεις;
Σχετικά είναι αυτά..
Σχετικά είναι αυτά..
Σε αντιμετώπισαν ρατσιστικά λόγω «διαφορετικότητας»;
Φυσικά. Από το ντύσιμό μου μέχρι τα πάντα. Πήγαινα διακοπές στο χωριό του πατέρα μου και, όταν με ρωτούσαν οι γκόμενες από πού είμαι, έπιανα τον εαυτό μου να απαντά αυτόματα «από το Χαϊδάρι». Για να μην με κακοχαρακτηρίσουν και με πουν «γυφτάκι». Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι δεν είναι δικό μου πρόβλημα αλλά δικό τους.
Φυσικά. Από το ντύσιμό μου μέχρι τα πάντα. Πήγαινα διακοπές στο χωριό του πατέρα μου και, όταν με ρωτούσαν οι γκόμενες από πού είμαι, έπιανα τον εαυτό μου να απαντά αυτόματα «από το Χαϊδάρι». Για να μην με κακοχαρακτηρίσουν και με πουν «γυφτάκι». Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι δεν είναι δικό μου πρόβλημα αλλά δικό τους.
Για τα σκουλαρίκια και τα τατουάζ δεν έλεγαν τίποτα;
Δεν τα έκανα από μικρός. Ήμουν συντηρητικός. Έβαζα φρένα και όρια από μόνος μου. Ώσπου ξύπνησα ένα πρωί, πήγα στον κουρέα στην Αγία Βαρβάρα και ξύρισα το κεφάλι μου.
Δεν τα έκανα από μικρός. Ήμουν συντηρητικός. Έβαζα φρένα και όρια από μόνος μου. Ώσπου ξύπνησα ένα πρωί, πήγα στον κουρέα στην Αγία Βαρβάρα και ξύρισα το κεφάλι μου.
Έχεις κάνει διάφορες δουλειές πριν ξεκινήσεις το τραγούδι;
Φυσικά. Η πιο περίεργη που έχω κάνει ήταν όταν δούλεψα για μία εταιρεία η οποία έφτιαχνε τις πινακίδες στα γήπεδα ποδοσφαίρου. Ήμουν καλλιγράφος. Τότε γίνονταν όλες στο χέρι. Μάλιστα, τις τοποθετούσαμε μόνοι μας.
Φυσικά. Η πιο περίεργη που έχω κάνει ήταν όταν δούλεψα για μία εταιρεία η οποία έφτιαχνε τις πινακίδες στα γήπεδα ποδοσφαίρου. Ήμουν καλλιγράφος. Τότε γίνονταν όλες στο χέρι. Μάλιστα, τις τοποθετούσαμε μόνοι μας.
Το καλοκαίρι τι ετοιμάζεις;
Ένα ντοκιμαντέρ για τα είκοσι χρόνια Goin’ Through. Θα ξεκινήσουμε γυρίσματα για μια ταινία τον Αύγουστο. Και συναυλίες. Το καλοκαίρι θα παίζω καθημερινά στο «4711» στη Μύκονο.
Ένα ντοκιμαντέρ για τα είκοσι χρόνια Goin’ Through. Θα ξεκινήσουμε γυρίσματα για μια ταινία τον Αύγουστο. Και συναυλίες. Το καλοκαίρι θα παίζω καθημερινά στο «4711» στη Μύκονο.
Tags
Showbiz news