Το 2009 γνωρίσαμε το Γιώργο Μπόγρη, ως αμούστακο αγόρι, να σηκώνει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων. Έπειτα ήρθε ο Παναθηναϊκός, η σχέση με την Έλλη Κοκκίνου, η «ανάστασή» του στον ΠΑΟΚ. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν στην Ανδόρα, ο διεθνής σέντερ επέστρεψε στην Αθήνα και μιλά στο People για τα επόμενα μεγάλα στοιχήματά του.
Στα 14 του έκανε τη διαδρομή Θήβα – Αθήνα πιο τακτικά και από οδηγό των ΚΤΕΛ. Η αγάπη του για το μπάσκετ και η προοπτική μιας μεγάλης καριέρας τον έφεραν στην Αθήνα στα 15 του, να ζει μόνος του, να πηγαίνει σχολείο και να προπονείται. Δύο χρόνια μετά, θα σηκώνει το κύπελλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, δικαιώνοντας τον πατέρα του για τη γενναία απόφασή του να τον αφήσει να κατέβει μόνος του στην Αθήνα.
Οι διαδρομές του συνεχίζονται, αλλά πλέον ο «δρόμος» του είναι λουσμένος από τα φώτα της δημοσιότητας. Αθήνα, Θεσσαλονίκη και, τον τελευταίο χρόνο, Ανδόρα. Παρ’ όλα αυτά, ο Γιώργος Μπόγρης παραμένει ταπεινός. Ένας γίγαντας των 2,10 μ., ο οποίος, αφού αστειευτήκαμε και μιλήσαμε για μπάσκετ σαν να ήμασταν χρόνια φίλοι, όταν άναψε το κόκκινο λαμπάκι της εγγραφής, μου απαντούσε με το βλέμμα χαμηλωμένο, χωρίς ίχνος έπαρσης.
Πώς είσαι αυτόν τον καιρό;
Επέστρεψα από την Ισπανία, έπειτα από μια ωραία χρονιά, μπασκετικά εξαιρετική για μένα.
Ήταν όπως το περίμενες;
Όχι. Στην αρχή σοκαρίστηκα λίγο. Ο τρόπος παιχνιδιού και η ζωή γενικά είναι τελείως διαφορετική από αυτή της Ελλάδας. Όταν όμως προσαρμόστηκα, πέρασα πανέμορφα. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για την καριέρα μου και είμαι ευχαριστημένος, γιατί το μπάσκετ είναι η βασική προτεραιότητά μου.
Τα χρήματα δεν σε ενδιαφέρουν;
Με ενδιαφέρει να κάνω επιλογή καριέρας, όχι οικονομική. Βέβαια, αυτά τα δύο συνδυάζονται, αφού όσο πιο ψηλά πηγαίνεις, τόσο μεγαλύτερα συμβόλαια υπογράφεις. Έχω μια δεκαετία μπάσκετ μπροστά μου και θέλω να κατακτήσω τους στόχους καριέρας που έχω θέσει, για να μη μου μείνει κάποιο μπασκετικό απωθημένο όταν θα έχω αποχωρήσει. Δεν θα «σωθώ» με κάποια χρήματα παραπάνω, αλλά τουλάχιστον θα τα έχω καλά με τον εαυτό μου.
Από ό,τι διαβάζαμε στα διάφορα ρεπορτάζ, στην Ανδόρα είχες μια «ασκητική» ζωή…
Ουσιαστικά η ατυχία μου αφορά τους συμπαίκτες μου. Ήταν όλοι τους παντρεμένοι και, με το που τελείωνε η προπόνηση, εξαφανίζονταν. Στην αρχή είχα ενθουσιαστεί, γιατί είναι ένα μέρος εντελώς διαφορετικό από αυτά που έχω συνηθίσει, περιτριγυρισμένο από βουνά. Το «εθνικό» τους σπορ, εκτός του σκι, είναι το hiking κι έτσι έκανα ωραίες διαδρομές στα βουνά περπατώντας. Έχει αναπτυγμένο τουρισμό, ωραία αγορά, μιας και είναι όλα αφορολόγητα και το φαγητό, ειδικά τα κρέατα, είναι εξαιρετικό. Στο ισπανικό πρωτάθλημα, όμως, δεν υπάρχουν Χριστούγεννα, γιορτές και αργίες. Έτσι δεν είχα την ευκαιρία να έρθω στην Ελλάδα, παρά μόνο για δύο ημέρες το Φεβρουάριο. Άρχισα λίγο να φρικάρω, γιατί ήμουν τελείως μόνος και ήταν δύσκολο για τους ανθρώπους μου να έρθουν. Το πρόσημο στο τέλος ήταν θετικό. Είδα όμορφα πράγματα και έκανα πολλά road trips, αφού η Ανδόρα είναι ανάμεσα στην Ισπανία και τη Γαλλία. Έτσι κατάφερα να ταξιδέψω στην Τουλούζ, στο Μονπελιέ, στο Φίγκερες με το αυτοκίνητο. Μόνος μου, βέβαια.
Έφευγες για να αποφορτιστείς;
Είμαι τέτοιος τύπος. Μου αρέσει να γνωρίζω ανθρώπους, να βλέπω πόλεις… Λένε πως «αν δεν μπορείς να διαβάσεις, ταξίδεψε». Μπορώ να κάνω και τα δύο. Είμαι ευτυχισμένος από τις εικόνες που απέκτησα, αλλά και γιατί αξιοποίησα τον άφθονο χρόνο που είχα για τον εαυτό μου. Με βοήθησε πολύ να βελτιωθώ και να εξελιχθώ ως άνθρωπος. Πολλοί λένε ότι «είναι καλύτερα εκεί, γιατί μπορείς να συγκεντρωθείς στο μπάσκετ, δεν έχει να βγεις, δεν έχει πολλά να κάνεις». Δεν συμφωνώ. Πιστεύω στο «να κάνεις δίαιτα με γεμάτο ψυγείο, όχι με άδειο». Πρέπει να έχεις την επιλογή. Όλη μου η ζωή είναι μπάσκετ, από την πρωινή προπόνηση, μέχρι το μεσημέρι που θα κοιμηθώ για να είμαι έτοιμος για την απογευματινή. Ακόμη και ο ύπνος είναι μέρος της προπόνησης. Μετά τις 22.00, έχεις λίγο χρόνο για τον εαυτό σου. Αν έχεις και την επιλογή να ξεδίνεις όταν μπουχτίζεις, δεν είναι κακό. Αρκεί να το ελέγχεις.
Ανέφερες πριν πως διαβάζεις. Τι ακριβώς;
Μου αρέσουν οι βιογραφίες. Η τελευταία που διάβασα ήταν του Πάμπλο Πικάσο. Επίσης, μου αρέσουν και τα ιστορικά βιβλία. Λίγες μέρες πριν διάβασα για τη μάχη του Λένινγκραντ. Δεν μου αρέσουν πολύ τα μυθιστορήματα, δεν θέλω απλά να διαβάσω για να περάσω την ώρα μου. Θέλω να μαθαίνω.
Κυνηγάς τη βελτίωση σε όλους τους τομείς…
Ναι και ειδικά στο ανθρώπινο επίπεδο, γιατί αυτό είναι που μένει. Όταν σταματήσεις να παίζεις, τα φώτα σβήνουν κι αυτό που μένει, όσα λεφτά κι αν έχεις βγάλει, ό,τι και να έχεις κάνει, είναι ο άνθρωπος και οι σχέσεις.
Tags
Showbiz news