mary synatsaki people99Σε ένα αγαπημένο στέκι στην οδό Φραγκοκλησιάς στο Μαρούσι περιμένω την Μαίρη. Μια Μαίρη που είναι λαμπερή και εντυπωσιακή ακόμα και με τη φαρδιά γκρι φόρμες της και τα πολύχρωμα αθλητικά της παπούτσια. Εξάλλου, πρέπει να είναι άνετη, διότι αυτή την περίοδο βρίσκεται σε ένα διαρκές, δημιουργικό τρέξιμο. Εκτός από την καθημερινή παρουσία της στην εκπομπή «Το Πρω1νό» στον ΑΝΤ1, από τις 17 Απριλίου πρωταγωνιστεί με τη ομάδα Bijoux de kant στην θεατρική παράσταση «Αχ». Μάλιστα,  στις 9 και 10 Μαΐου, η παράσταση θα ανέβει στο φεστιβάλ Ελαιώνα, στο θέατρο Ακαδημία Πλάτωνος. «Η συγκεκριμένη συνεργασία έγινε εντελώς απρόσμενα. Τον Σεπτέμβρη ξεκίνησα να κάνω κάποια σεμινάρια υποκριτικής με την θεατρική ομάδα Bijoux de Kant. Έτσι γνώρισα και τον σκηνοθέτη, Γιάννη Σκουρλέτη, ο οποίος μου πρότεινε το ρόλο. Τον χειμώνα που παρακολούθησα την παράσταση, ως θεατής, στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με είχε συναρπάσει. Φεύγοντας, λες ένα Αχ ανακούφισης. Η παράσταση είναι ένας ακραίος αναστεναγμός, που ο καθένας βρίσκει τα δικά του 'Αχ'», παραδέχεται. Μέχρι στιγμής, γράφονται κριτικές που η ίδια διαβάζει και φιλτράρει με τον δικό της τρόπο. «Δεν φοβάμαι την αρνητική κριτική του τύπου ''τι δουλειά έχει μια παρουσιάστρια στο θέατρο;''. Είναι λογικό να γίνουν και τέτοιου είδους σχόλια, αλλά προσωπικά δεν μπορώ τις ταμπέλες. Θα προτιμούσα να έρθουν να με δούνε πρώτα και μετά να βγάλουν τα συμπεράσματά τους», λέει με ένα κοριτσίστικο νάζι, που με προδιαθέτει να κάνουμε ένα flash back στη ζωή της.
«Ήμουν αγχωτικό και ντροπαλό παιδάκι»
Σε ηλικία μόλις 18 μηνών, προσβλήθηκε από το σύνδρομο Guillain-Barré, ένα σπάνιο νευρολογικό νόσημα στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται εναντίον των νεύρων, με αποτέλεσμα ο ασθενής να παρουσιάσει παράλυση και μούδιασμα. «Έμεινα για 15 μέρες στο νοσοκομείο. Ο πατέρας μου είχε μια φτιάξει μια μεγάλη καρδιά πάνω από το κρεβάτι με δεκαπέντε γραμμούλες και κάθε μέρα έσβηνε και από μια. Ευτυχώς, δεν χτύπησε ζωτικά όργανα, έγινα καλά, το ξεπέρασα και βγήκα από το νοσοκομείο». Ασυναίσθητα και χωρίς να το θυμάται, πάλεψε για την ζωή της. Αυτό, ίσως και να την έκανε πιο πεισματάρα, επίμονη και αγωνίστρια. «Ήμουν ένα παιδάκι πολύ αγχωτικό, ντροπαλό και προσκολλημένο στην δίδυμη αδελφή μου, την Αλίκη. Κατά τ' άλλα, ήμουν δραστήρια. Μια ζωή, θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει τις σκέψεις και τις αγωνίες του. Ζούσα ένα εσωτερικό δράμα. Από μικρή, ήμουν drama queen. Νομίζω πως το πρώτο μου ερωτικό γράμμα απογοήτευσης ήταν στην Πέμπτη δημοτικού», λέει γελώντας. Τότε έδωσε και το πρώτο της φιλί σε ένα αγοράκι. «Σιχαινόμουν λιγάκι και θυμάμαι πως έκανα πρόβες στο χέρι μου για το πώς θα τον φιλήσω», λέει γελώντας.
mary synatsaki people99 (5)
«Όσο έχω πληγωθεί, άλλο τόσο έχω πληγώσει»
Στο σχολείο ήταν φρόνιμη, επιμελής και χωρίς την παραμικρή διάθεση να προκαλεί. «Μου άρεσε να είμαι το καλό παιδί, να μην αναστατώνω τους γονείς μου και να είμαι συνεπής». Η πρώτη της σοβαρή ερωτική απογοήτευση ήρθε όταν ήταν στην τελευταία τάξη του λυκείου και είχε σχέση με έναν συμμαθητή της. «Ήμουν πολύ ανοιχτή στο συναίσθημα και τα έπαιρνα όλα κατάκαρδα. Βέβαια, νομίζω πως όσο έχω πληγωθεί, άλλο τόσο έχω πληγώσει. Μεγαλώνοντας, άρχισα να μπαίνω σε διάφορα  καλούπια που δεν με αντιπροσώπευαν και αυτό με ζόριζε. Είχα μεταφράσει λανθασμένα πως καλό παιδί σημαίνει να κάνουμε ότι θέλει ο άλλος και αυτό ερχόταν σε σύγκρουση με μένα», παραδέχεται. Με την Αλίκη, πλέον μοιράζονται όλα τα μυστικά τους, παρόλο που πιο μικρές πέρασαν μια περίοδο κόντρας. «Μικρές, μας είχε βγει ένας ανταγωνισμός. Τα περισσότερα δίδυμα, παρότι θέλουν τα ίδια πράγματα, κάνουν ακριβώς τα αντίθετα, ούτως ώστε να διαφοροποιούνται. Στην περίπτωσή μας, χρειάστηκε να περάσουν κάποια χρόνια, για να μπορέσουμε να έρθουμε πραγματικά κοντά. Μετά τα είκοσι, η σχέση μας έγινε ισχυρή και ουσιαστική», εξομολογείται.
Ήταν 18 χρονών, όταν οι γονείς της πήραν διαζύγιο. «Το εκλογίκευσα, διότι έβλεπα πως ήταν καλύτερα χωριστά. Δεν υπήρχαν τσακωμοί, αλλά αντιλαμβανόμασταν πως κάτι δεν πάει καλά», παραδέχεται. Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και ο πατέρας της έχει μια σχέση. «Οι γονείς μου αγαπιούνται πολύ. Ακόμα και σήμερα, σε γενέθλια και γιορτές βρισκόμαστε όλοι μαζί», λέει και καταλήγει πως ο χωρισμός των γονιών της δεν την επηρέασε σε μεγάλο βαθμό στις δικές της προσωπικές επιλογές. «Δεν φοβάμαι την δέσμευση. Ωστόσο, είμαι κάπως κυνική στο κομμάτι των σχέσεων. Μπορεί να με ακούσεις να λέω πως όλα τελειώνουν κάποτε και τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Θεωρώ πως όλα κάνουν το κύκλο τους και η αιώνια αγάπη φαντάζει δύσκολη».